1983'te Demirtepe İlkokulu öğrencileri Kaymakamlık Bahar Kupası'na katıldı. Formaları yoktu; aylarca biriktirdikleri parayla Gelibolu'dan tek takım siyah-beyaz forma aldılar. Önce Gelibolu'nun köklü okullarını, sonra Çanakkale'nin güçlü takımlarını geçip il ikincisi oldular.

Bu sayfada gri zeminli kutular demirtepe.net tarafından sonradan eklenmiştir; anlatıcının sözlerine ait değildir.

Hedef

1983 yılıydı. Demirtepe İlkokulu öğrencileri olarak hepimizin aklında tek bir hedef vardı: Kaymakamlık Bahar Kupası'na katılmak.

Turnuva bizim için sadece bir spor etkinliği değildi. Küçük bir köyden çıkan çocuklar için kendini gösterme, köyü temsil etme fırsatıydı.

Çoğumuzun ayakkabısı eski, topumuz yamalıydı. Ama o günlerde bunlar önemli değildi.

Siyah-Beyazın Doğuşu

İlk büyük sorunumuz formaydı: takımın forması yoktu ve köyde kimse yardımcı olamadı.

Çareyi Gelibolu'ya gidip forma aramakta bulduk. Aylarca biriktirdiğimiz parayla bir dükkândan tek takım siyah-beyaz forma alabildik.

Demirtepespor'un renkleri o gün siyah-beyaz oldu. Başka seçenek olmadığı için seçilmiş bu renkler, zamanla bizim birlikteliğimizi temsil eder hale geldi.

Sahada

Turnuva başladığında herkesin gözünde biz “köy çocuklarıydık.”

İlk maçımız Gelibolu'nun köklü bir okuluylaydı. Rakiplerimiz ayakkabılarımıza, formalarımıza ve sahadaki halimize bakıp bizi hafife alıyordu. Maç başlayınca küçümsedikleri için pişman oldular.

Rakiplerimiz bir bir düşerken biz köyümüzün adını duyurmanın gururuyla ilerliyorduk.

“Sen Kalk Gelibolu Okullarını Yen…”

İlerleyen turlarda Çanakkale'nin güçlü okullarıyla karşılaşmaya başladık. Gelibolu'daki başarılarımız köyde konuşuluyordu.

En unutulmaz maçlarımızdan birinde İsmail Kocaoğlu'nun söyledikleri hepimize güç verdi:

— Sen kalk Gelibolu okullarını yen; gel, Çanakkale'nin havalı okulunu da yen, il ikincisi ol!

Bu yalnızca bir motivasyon değil, hedef belirlemekti.

Çanakkale'nin büyük okullarıyla oynadığımız maçlarda öğretmenlerimiz ve köyden gelen taraftarlarımız bizi yalnız bırakmadı.

İl İkinciliği

Turnuva sonunda Çanakkale'nin en güçlü takımlarından birini yenerek il ikinciliği kazandık.

Bu başarı yalnızca bizim değil, köyün zaferiydi. Sahada attığımız her gol köy kahvesinde, sokaklarda ve okul bahçesinde konuşuldu.

O Günlerden Bugüne

O gün siyah-beyaz formalarla sahaya çıkan çocuklar bugün köyün büyükleri. Her biri hayatın başka alanlarında mücadelesine devam ediyor.

Ama o günlerin anıları hâlâ taze.