Aramak için yazmaya başlayın...
Demirtepe'nin Leylekleri: Bir Göç Yolunun Üzerinde - demirtepe.net

Demirtepe'nin Leylekleri: Bir Göç Yolunun Üzerinde

Güncelleme Tarihi: 23 Kasım 2024 - 06:08

Her bahar Demirtepe'ye leylekler döner; Saffet Yılmaz'ın evinin yanındaki elektrik direğinde yıllardır aynı yuva vardır. Köyün Çanakkale Boğazı'na 1,5 kilometre mesafede olması tesadüf değil: leylekler geniş denizi aşamadıkları için Avrupa ile Afrika arasında bu dar geçidi kullanır.

Demirtepe'nin Leylekleri: Bir Göç Yolunun Üzerinde
Konu
Köydeki leylek yuvası ve leyleklerin köy hayatındaki yeri
Yuvanın yeri
Saffet Yılmaz'ın evinin yanındaki elektrik direği
Gözlemleyen
Samet Güngören

Her bahar Demirtepe'ye leylekler döner. Saffet Yılmaz'ın evinin yanındaki elektrik direğine yapılmış yuva yıllardır aynı yerdedir; kuşlar her yıl aynı yuvaya gelir, onarır ve yavru büyütür. Köyde gelişleri baharın işareti sayılır.

Bu sayfada gri zeminli kutular demirtepe.net tarafından sonradan eklenmiştir; açıklama ve kayıt amacı taşır.


Her Yıl Aynı Yuva

Leylekler uzun göç yollarını aşarak köye ulaşır ve her yıl aynı yuvaya döner. Elektrik direğindeki yuva zamanla köyün bir parçası olmuştur.

Yuvayı yıllardır izleyen Samet Güngören, olan biteni bir ritüel gibi takip ediyor:

— İlk geldiklerinde yuvayı onarıyorlar. Sonra eşini çağırıp birlikte yavrularını büyütüyorlar. Yaz boyunca bu yaşam döngüsüne tanıklık etmek hem büyük bir keyif hem de doğayla iç içe olduğumuzu hatırlatan bir deneyim.

Köy bir göç yolu üzerindedir

Leyleklerin Demirtepe'ye uğraması tesadüf değildir.

Leylekler süzülerek uçar; kanat çırpmak yerine termik yükselişleri kullanırlar. Termik ise kara üzerinde oluşur, deniz üzerinde oluşmaz. Bu yüzden geniş su kütlelerini aşamaz, dar geçişleri tercih ederler.

Avrupa ile Afrika arasındaki batı göç yolunda bu geçişler İstanbul Boğazı ve Çanakkale Boğazı'dır. Demirtepe boğaza kuş uçuşu 1,5 kilometre mesafededir.

Yani köy, kıtalar arasındaki en dar geçitlerden birinin hemen yanındadır. Her ilkbahar ve sonbahar gökyüzünden geçen leyleklerin bir bölümü buraya konar.


Tarladaki İşleri

Leyleklerin varlığı yalnızca görsel değil. Tarla fareleri, böcekler ve tarım zararlıları besinlerinin önemli bir bölümünü oluşturur.

Köylüler bu katkıyı bilir ve yuvaları korumak için ellerinden geleni yapar.

Neden özellikle tarla faresi?

Demirtepe'de kuru tarım yapılır: bir yıl buğday, ertesi yıl günebakan. Her iki ürün de tarla faresi ve böcek için besindir; hasat öncesi kayıplar doğrudan hane gelirine yansır.

Bir leylek çifti, yavru besleme döneminde günde kilolarca avlanır. Sulama ve ilaçlama imkânının sınırlı olduğu bir köyde bu, karşılıksız bir zararlı denetimidir.

Yani yuvanın korunması yalnızca duygusal bir tercih değil, tarımsal bir çıkardır. Köy ekonomisi üzerine


Elektrik Direğindeki Yuva

Leylekler yapay yüksekliklere — direk, baca, minare — yuva yapmayı tercih eder. Demirtepe'deki yuva da bir elektrik direğinin üzerindedir.

Peki ondan önce nerede yuva yapıyorlardı?

Bu yuvanın bulunduğu elektrik direği, köye şebeke elektriğinin gelmesiyle dikilmiştir.

25 Mart 1975 tarihli bir Millet Meclisi tutanağına göre Demirtepe o tarihte hâlâ “elektrik tesisine başlanılacak köyler” listesindeydi. Şebeke elektriğinin köye 1975–78 arasında gelmiş olması beklenir. Modernleşme yazısı

Yani bu yuva en fazla elli yaşındadır. Köy 1934'te kurulduğuna göre, ondan önceki kırk yıl boyunca leylekler başka bir yere — bir ağaca, bir bacaya ya da caminin çevresine — yuva yapıyor olmalıydı.

Köyde eski yuvanın yerini hatırlayan biri varsa, kayda değer bir bilgidir.


Geliş Zamanları Değişiyor

Köyde yıllardır yuvaları gözlemleyen yaşlılar, geliş zamanlarının kaydığını söylüyor.

— Eskiden hep aynı zamanlarda gelirlerdi. Şimdi bazen birkaç gün oynuyor, ama geldiklerinde hep mutlu oluyoruz.

Bu gözlem kayda geçirilebilir

Leyleklerin geliş tarihi, iklim araştırmalarında kullanılan gerçek bir veridir. Avrupa'da bazı yerleşimlerin yüz yılı aşan geliş kayıtları vardır ve bu kayıtlar bahar başlangıcının kaydığını göstermiştir.

Demirtepe'de yapılması gereken tek şey, her yıl ilk leyleğin görüldüğü tarihi yazmaktır. Bir defter ya da köy sitesinde bir satır yeterlidir.

Tek başına bir yıl anlamsızdır; yirmi yıl sonra ise köye ait, başka hiçbir yerde bulunmayan bir kayıt olur.

Geriye dönük olarak da hatırlayanların söyledikleri toplanabilir: hangi ay, hangi hafta, nevruzdan önce mi sonra mı.


Köyde Leylek

Baharın ilk günlerinde köy halkının gözü sık sık gökyüzünde olur. Yuvasına dönen ilk leyleği görmek için sabırsızlanılır.

Köyden birinin sözü leyleklerin yerini özetliyor:

— Onlar bizim bir parçamız. Gittiklerinde bir boşluk hissediyoruz; adeta ailemizden biri gitmiş gibi oluyor.

Elli Yıllık Bir Yuva

Demirtepe'nin leylekleri, köyün en eski sürekliliklerinden biri. Kerpiç evler yıkıldı, okul kapandı, on dört bakkaldan biri kaldı, futbol sahası harman yeri oldu.

Elektrik direğindeki yuva ise her bahar yeniden onarılıyor.

Üstelik bunu yapan kuşlar, köyün kurulduğu 1934'ten çok önce de bu boğazdan geçiyorlardı. Köy onların yolu üzerine kuruldu; tersi değil.

Köyün ilk yıllarına dair gazete kayıtları için: Demirtepe Basın Arşivi

YORUMLAR 0

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!